15. Meloengrapefruitsinaasappels, Yandangshan en hangbrug

20 oktober 2013 - Wenzhou, China

Als ik ontwaak in het voortreffelijke hotel dat gisteravond direct raak was, doe ik direct de ramen wijd open. Ja! Dit is het uitzicht waar ik gisteravond op hoopte! Het was namelijk al donker toen ik arriveerde. Ik heb nu een geweldig mooi uitzicht op de bergen!

Ontbijt heeft het hotel niet. Ik ga naar buiten om wat te eten te kopen maar tref het niet en moet dus terugvallen op mijn noodvoorraad. Er is in de buurt niks te koop, behalve van die grote vruchten die ik tot nu toe niet heb gekocht omdat ze me nogal bewerkelijk leken. Dat geeft nu niet omdat ik vandaag een fietsvrije uitrustdag heb. De vrucht heeft het formaat van een flinke meloen en het vruchtvlees heeft een structuur en smaak die ergens tussen grapefruit en sinaasappel in ligt. Marijke, bij wie ik in Shanghai op bezoek was, liet me kennismaken met deze fruitsoort. Zij noemde ook een naam, maar die ben ik vergeten. Ik had er nog nooit van gehoord en had het nog nooit gezien. Weet jij de naam en heb je het ook wel eens geproefd?!

Ik koop er eentje bij een van de stalletjes en verbaas me opnieuw over het naar mijn indruk geringe commerciële inzicht van dit type verkopers. Waarom allemaal alleen deze vrucht?! Waarom jezelf niet onderscheiden van de massa met bananen, appels, whatever?! Het schillen is inderdaad een fiks karwei. De beloning is groot en teveel voor één keer. Morgen de andere helft: de partjes (parten) van de vrucht zijn zo stevig dat het makkelijk een dag bewaard kan worden.

Dan ga ik op pad, met een lichte zucht. Chinese toeristische natuurattracties kunnen mij eigenlijk maar matig bekoren omdat ze altijd stervens druk zijn, zo is mijn ervaring. Maar ja, ik ben hier nu eenmaal, en de Chinese overheid heeft het hoogste aantal van maar liefst vijf sterren toegekend aan deze natuurpracht. Dat hadden alle andere natuurwonderen die ik in vorige reizen bezocht trouwens ook. Maar, toegegeven, die waren allemaal ook heel bijzonder. Dat geeft toch hoop voor deze dag. Ik neem me voor niet teveel te verwachten en ook plezier te gaan hebben in het weer aanschouwen van ontluikend Chinees massatoerisme. Hoe dan ook: ik heb de afgelopen dagen al een geweldig mooie fietstocht gehad op weg hier naartoe! Want dit natuurreservaat Yandangshan mag dan fraai zijn, de gewone berggebieden er omheen zijn natuurlijk ook mooi.

Ik fiets in de richting waar al het verkeer heen gaat. Daar zal het immers wel zijn. Het uitzicht vanaf deze toegangsweg is fantastisch. Het is een soort brede kloof met aan beide zijden woesthoge rotsformaties. Ik heb er wat foto's van gemaakt, maar die laten nog geen procentje van de impact van de werkelijkheid zien. Dit type beelden past niet op een foto. Alleen op een netvlies.

Bij een loket koop ik een kaartje. Twee geüniformeerde dames ontfermen zich over mijn fiets. Ik loop de eerste trap op en neem me vooral voor om het leuk te gaan houden. Ik hoef niet per sé naar een top van mezelf. Bij eerdere ervaringen in dit type parken had ik mijn prestatiedwang-afwijking niet goed genoeg onder controle en speerde ik urenlang betontrappen op, op weg naar een top. Ik krijg nog pijn aan mijn kuiten en knieën als ik daar aan terugdenk. Deze keer dus relaxt doen, zo neem ik me voor. Ik kuier rustig voort en glimlach om een exces van het massatoerisme dat ik nog niet eerder was tegengekomen.

De gidsen die hier de busgroepen toeristen begeleiden zijn gewapend met een soort megafoons. Het hele dal galmt van de toelichtingen en uitleggingen van de gidsmensen. De groepen bewegen zich maar langzaam voort en bestaan voor het merendeel uit mensen die zo te zien wat onwennig aan de wandel zijn. Ik kuier dan toch maar wat sneller om weg te komen bij deze groepen, want die lopen vast niet ver omhoog. En inderdaad, als ik een paar maal een bocht om ben is het redelijk rustig en stil. En prachtig mooi.

Als ik op een fraai uitzichtpunt aankom blijkt dat het hoogste punt van de wandeling te zijn. Huh?! Is dit het al dan? Ik kijk eens op Googlemaps op mijn smartfoon en stel vast dat ik wat te gemakkelijk de verkeersstroom ben gevolgd. Dit is nog niet de hoofdattractie, die is vijf kilometer verderop. Ik loop weer naar beneden en fiets door. En inderdaad, daar zie ik de Yandangshan liggen, een ongenaakbare superhoge rotspunt. Ik zie ook een kabelbaan die de eerste paarhonderd meter overbrugt. Goed idee! En ik zie ook een hangbrug tussen twee rotsdelen. Daar wil ik overheen! Goed, dat doe ik dus.

Eerst de fiets even parkeren en met kabelslot aan een railing vastzetten. Een oudere mevrouw uit het dorp ziet haar kans schoon en wil vijf yuen van mij hebben voor 'toezicht' op mijn fiets. In Nederland is dat maar zestig cent, maar hier heb ik nog nooit meer dan 2 yuen aan officiële of zelfbenoemde fietsenbewakers hoeven te betalen. Ik betaal natuurlijk, vooral om te voorkomen dat bijvoorbeeld haar zoon mijn fiets iets aandoet. En zo buig ook ik mee in de tegen oplichting aan schurkende praktijken van een straatarme dorpsbevolking die sinds een paar jaar steeds grotere stromen middenklasse-'rijken' voorbij ziet komen. Wat zijn de contrasten toch steeds groot in dit land.

De kabelbaan is prima. De hangbrug vind ik een sensatie. Maar dan heb ik het toch wel gezien. Ik besluit om na die brug niet ook nog de verdere route naar de top te volgen. Ik heb al zo enorm veel mooi uitzicht gehad, en bovendien is de top inmiddels in lichte nevel gehuld geraakt. Dus volg ik het pad van hangbrug naar kabelbaan weer terug. De mevrouw heeft enorm goed op mijn fiets gepast want hij staat er nog onaangeroerd bij.

Ik besluit nog een stukje verder te fietsen om een rustige picknickplek te zoeken en eens te bedenken hoe ik morgen verder wil gaan. Googlemaps biedt me twee routes naar mijn volgende bestemming Wenzhou. Een 'korte' van 84 kilometer over het fietspad langs de provinciale weg. Hm, saai. Of een lange, 110 kilometer, vooral door het bergachtige Yandangshangebied. Bingo! Dat doe ik! Het betekent wel: vroeg uit de veren en bijtijds vertrekken. Het zal een lange fietsdag worden.

Foto's met Skydrive lukken niet vandaag. Hotmail en Skydrive lijken hier afgeschermd en niet goed teogankelijk. Daarom met pijn en moeite een paar foto's direct onderstaand, als het meezit. Of anders heeft Reislogger ze om voor mijn ondoorgrondelijke redenen misschien toch bij het verhaal van gisteren geplakt. Even klikken naar nummer 14, in dat geval.

5 Reacties

  1. Hella:
    20 oktober 2013
    Dag Henk, die grote vrucht is een pomelo. Erg leuk om jouw reisverhalen te lezen! Groet, en goede reis verder.
  2. Yvon:
    20 oktober 2013
    Ha Henk, leuk je verhalen bij het wakker worden hier. Knap dat het je elke dag lukt om iets te maken, ondanks alle indrukken en vermoeienissen. Als ik zelf op de fiets onderweg ben vind ik dat vaak te bewerkelijk na een inspannende dag!
    Is het een idee om een screenshot te maken van je googlemaps? Ik heb nu weinig idee waar je zit.
    Groets, Yvon
  3. Bert Lindner:
    20 oktober 2013
    Hi Henk, mooi verhaal wederom, we lezen elke dag mee. Maar begrijp ik het nu goed, heb je jezelf een rustdag gegeven?
  4. Els kempen:
    20 oktober 2013
    Ha Henk, Jij schrijft sneller dan ik kan lezen. Knap hoe je iedere dag weer een nieuw verhaal weet te vertellen. En weer heel boeiend en bijzonder. Ik geniet. Succes verder. Els
  5. Ton Bakker:
    20 oktober 2013
    BINGO Henk! Je foto's staan bij 14 onder nr 15!!Schitterend verhaal heb je weer! Pomelo kun je ook in NL krijgen ,alleen dan maat Grapefruit...in een kunsttofnetje on niet gedeukt te worden!